Wisława Szymborska urodziła się w 1923 roku w Bninie koło Poznania. Jej ojciec był zarządcą dóbr Zamoyskich w Zakopanem. Rok po narodzinach Wisławy rodzina przeniosła się z niewielkiego miasta Kórnik do Torunia, a następnie do Krakowa. Tutaj młoda Szymborska zaczęła naukę w szkole powszechnej, a następnie w gimnazjum. Wojna zmusiła ją do uczęszczania na tajne komplety. Od 1943 roku pracowała jako urzędniczka na kolei, by uniknąć robót w Rzeszy.
Po wojnie rozpoczęła studia na polonistyce, z których przeniosła się na socjologię. Trudna sytuacja materialna nie pozwoliła jej jednak uzyskać wyższego wykształcenia.
W 1948 roku poślubiła Adama Włodka – poetę. Rozwiodła się z nim jednak po sześciu latach. Od 1969 roku pozostawała w nieformalnym związku z pisarzem Kornelem Filipowiczem.
Do 1966 roku była członkiem PZPR.
Pierwsze wiersze opublikowała w Dzienniku Polskim (Szukam słowa – 1945 r.). Debiutanckim wydrukowanym tomikiem był Dlatego żyjemy (1952 r.). Pod koniec lat pięćdziesiątych związała się z paryską Kulturą. Tłumaczyła też poezję francuską, pisała felietony w Życiu Literackim, w rubryce Lektury nadobowiązkowe.
Za poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości dostała w 1996 roku literacką Nagrodę Nobla. Do najbardziej znanych jej zbiorów wierszy należą: Wołanie do Yeti, Wszelki wypadek, Wielka liczba. Jej ostatni tomik to Tutaj.
Ta słynna polska poetka, eseistka i felietonistka często podkreśla swoje silne związki z Krakowem. W 1998 roku nadano jej honorowe obywatelstwo grodu Kraka.
KaPy
Po wojnie rozpoczęła studia na polonistyce, z których przeniosła się na socjologię. Trudna sytuacja materialna nie pozwoliła jej jednak uzyskać wyższego wykształcenia.
W 1948 roku poślubiła Adama Włodka – poetę. Rozwiodła się z nim jednak po sześciu latach. Od 1969 roku pozostawała w nieformalnym związku z pisarzem Kornelem Filipowiczem.
Do 1966 roku była członkiem PZPR.
Pierwsze wiersze opublikowała w Dzienniku Polskim (Szukam słowa – 1945 r.). Debiutanckim wydrukowanym tomikiem był Dlatego żyjemy (1952 r.). Pod koniec lat pięćdziesiątych związała się z paryską Kulturą. Tłumaczyła też poezję francuską, pisała felietony w Życiu Literackim, w rubryce Lektury nadobowiązkowe.
Za poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości dostała w 1996 roku literacką Nagrodę Nobla. Do najbardziej znanych jej zbiorów wierszy należą: Wołanie do Yeti, Wszelki wypadek, Wielka liczba. Jej ostatni tomik to Tutaj.
Ta słynna polska poetka, eseistka i felietonistka często podkreśla swoje silne związki z Krakowem. W 1998 roku nadano jej honorowe obywatelstwo grodu Kraka.
KaPy