W latach 1671-1679 na zlecenie marszałka wielkiego koronnego według projektu Tylmana z Gameren powstał barokowy pałac. Z tego okresu do dziś przetrwała zabytkowa sień z kolumnadą. Na początku XVIII wieku budynek dostał się w ręce rodziny Sieniawskich. Niestety wkrótce potem został splądrowany i zniszczony przez Szwedów w czasie potopu. Okres świetności pałacu przypadł jednak na czasy oświecenia. Wtedy to z inicjatywy nowych właścicieli – Izabeli i Adama Kazimierza Czartoryskich rozpoczęto prace renowacyjne. Restauracji i rozbudowy pałacu w stylu klasycystycznym podjął się architekt Joachim Hempel. Wówczas powstały: oranżeria, angielski park krajobrazowy według pomysłu księżnej oraz pierwsze muzeum narodowe – Świątynia Sybilli.
Nowi opiekunowie sprawili, że ich rezydencja stała się ośrodkiem kultury. Bywali tutaj najwięksi pisarze (Kniaźnin, Woronicz, Niemcewicz), malarze (Norblin, Wojniakowski) i muzycy (Lesslowie).
Po powstaniu listopadowym dobra księcia Czartoryskiego uległy konfiskacie, a on sam, by uniknąć kary śmierci udał się na emigrację. Pałac przejęli Rosjanie, którzy wkrótce stworzyli tutaj Instytut Wychowania Panien, a później naukowe placówki rolnicze.
Aktualnie w pałacu działa Państwowy Instytut Badawczy.
KaPy