Flaga Rzeczpospolitej Polskiej to prostokątny płat tkaniny o barwach białej i czerwonej z godłem Polski zamieszczonym pośrodku białego pasa, w proporcjach 8:5. Kolory Rzeczpospolitej Polskiej, a zarazem flagi Polski ułożone są w dwóch poziomych, równoległych pasach o tej samej szerokości, gdzie kolor biały znajduje się na górze, natomiast czerwony na dole. Początkowo barwą polskiej flagi był karmazyn, który symbolizował bogactwo i dostojeństwo. Dopiero 3 maja 1792 roku obecne barwy uznane zostały za narodowe. Tego dnia damy wystąpiły w białych sukniach przepasanych czerwoną wstęgą, natomiast panowie założyli biało - czerwone szarfy. 7 lutego 1831 roku obradował Sejm Królestwa Polskiego, który to uchwalił regulację prawną dotycząca polskiej flagi. Postanowiono, że kolor biały i czerwony będą stanowić barwy herbu Królestwa Polskiego oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego.
1 sierpnia 1919 roku również ustanowiono flagę dla polskich poselstw, konsulów, dyplomatycznych przedstawicielstw i statków handlowych.
7 grudnia 1955 roku dekret poszerzył zakres używania flagi przez polskie samoloty, porty lotnicze oraz lotniska cywilne. Następne poszerzenie zakresu używania flagi miało miejsce w ustawie z 31 stycznia 1980 roku na bosmanaty portów oraz kapitanaty.
Bandera wojenna Polski ustanowiona została 19 II 1993 roku ustawą o znakach Sił Zbrojnych RP. Artykuł 19 ustawy głosi:
1. Banderą wojenną jest prostokątny płat tkaniny o barwach Rzeczypospolitej Polskiej, zakończony dwoma trójkątnymi językami na wolnym liku. Pośrodku długości białego pasa, mierzonej od liku przydrzewcowego do wierzchołka wcięcia między językami, jest umieszczone godło Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Stosunek szerokości płata do jego długości wynosi 1:2,1. Głębokość wcięcia pomiędzy językami jest równa połowie szerokości płata. Stosunek wysokości godła do szerokości płata wynosi 2:5.
Dzień Flagi Rzeczpospolitej Polskiej obchodzony jest w Polsce 2 maja.
AnMAr