Usytuowana w pobliżu Odry i Zamku Książąt Pomorskich Baszta Panieńska swoją nazwę zawdzięcza jednej z czterech bram wiodących niegdyś do miasta. Powstała prawdopodobnie w XIV wieku jako część gotyckich murów obronnych, które wyburzono na początku pruskiego panowania. Została zniszczona w 1944 roku podczas nalotów dywanowych. Po wojnie zabytek odbudowano.Trzykondygnacyjna baszta wzniesiona na planie okręgu jest obecnie jednym z najpopularniejszych symboli Szczecina często wykorzystywanym na wszelkiego rodzaju godłach, herbach, proporcach. Jej zewnętrzna średnica ma 9 metrów. Od lat pięćdziesiątych XX wieku znajduje się na liście rejestru zabytków.
Baszta Panieńska nazywana bywa Basztą Siedmiu Płaszczy, gdyż wiąże się z nią pewna legenda. Niegdyś książę pomorski, Bogusław szykował się na wyprawę do Ziemi Świętej. Zakupił drogocenne sukno i poprosił swojego nadwornego krawca, by uszył mu z niego siedem płaszczy. Tkanina tak bardzo spodobała się jego żonie, że krawiec musiał jeszcze wygospodarować dodatkowo materiał na suknię dla księżnej. Krawiec oszczędnie skroił sukno dlatego udało mu się wykonać polecenie Bogusława. Wyprawa do Jerozolimy powiodła się i wszyscy zachwycali się płaszczami księcia. Jakie było jednak zdziwienie, gdy pewnego dnia po powrocie możnowładca zobaczył żonę krawca w sukni ze swojej cennej tkaniny. Rozgniewał się srodze i za karę osadził rzemieślnika w baszcie. W istocie budowla przez lata, aż do XVIII wieku, służyła jako więzienie dla skazańców.
KaPy