Krzysztof Kamil Baczyński urodził się 22 stycznia 1921 roku w Warszawie jako syn pisarza i krytyka literackiego oraz nauczycielki żydowskiego pokolenia. Rodzice byli katolikami. Od dziecka Krzysztof był słabego zdrowia - ciągle groziła mu gruźlica. Chorował na astmę. Ukończył gimnazjum im. Stefana Batorego i w 1939 roku uzyskał świadectwo maturalne. Fascynował się literaturą, ale szkoły nie lubił i miał słabe oceny. Chciał zostać grafikiem i rozpocząć studia na Akademii Sztuk Pięknych. Wybuch wojny pokrzyżował te plany.
W czasie okupacji pracował fizycznie jako szklarz, węglarz i malował szyldy. Od 1942 roku studiował polonistykę na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Naukę porzucił jednak, by poświęcić się poezji i działalności konspiracyjnej. Był żołnierzem Armii Krajowej w harcerskim batalionie Parasol, gdzie przyjął pseudonim Krzyś. Włączał się do akcji zbrojnych, choć wielu prosiło go, by ze względu na swój talent poetycki i słabe zdrowie nie brał czynnego udziału w walkach. W domu ukrywał kilka rodzajów broni.
W 1942 roku poślubił Barbarę Drapczyńską, która obok matki stała się najważniejszą kobietą w jego krótkim życiu. To jej poświęcił jedne z najpiękniejszych w historii literatury polskiej erotyki.
Powstanie warszawskie zaskoczyło go w okolicach Placu Teatralnego. Tutaj poległ 4 sierpnia 1944 raniony przez doborowego strzelca. 1 września zginęła również jego ukochana żona Barbara. Była wtedy w ciąży...
W czasie wojny Baczyński zdążył opublikować 4 tomiki: Zamknięty echem, Dwie miłości, Wiersze wybrane, Arkusz poetycki. Zachowały się wszystkie jego dzieła, które do dziś uważane są za jedne z najwybitniejszych dzieł poetyckich. Okrutny czas, w którym przyszło mu dojrzewać obrazują katastroficzne wizje. Oniryczne symbole i apokaliptyczne ujęcie tematu sprawiły, że jego utwory stanowiły najpełniejszy wyraz tragizmu pokolenia kolumbów.
KaPy